يادگارها

آدم تنها كه مي‌شود ميان چهار ديوار، حبس كه مي‌شود در پاييز، انگار حجم‌ها بزرگ‌تر و رنگ‌ها غني‌تر و تفاوت‌ها شفاف‌تر مي‌‌شود. اين روزها فهميده‌ام كه ميان دستنوشته‌هايي كه به يادگار مي‌ماند از آدم‌هاي رفته، اگر در امان مانده باشند، چه‌قدر فرق هست. بعضي سطرها را وقتي مي‌خواني، لبخندي مي‌زني و دست آخر هم يك آه بلند مي‌كشي براي روزگار بي‌غمي. خطوط ديگري هم هستند كه گوشه راست لبت را وقت خواندنشان پايين مي‌آوري، مثل نوشته‌هاي آن‌يكي كه نام تو را «ماندگارترين واژه ذهنش» مي‌دانست و يك نفر نيست بگويدش: هي عاشق! واژه‌هاي پريشان ذهنت هم ماندگار نشدند آخر... بعضي كاغذها را دوست داري با دو سه حركت سريع، پاره كني، بعضي‌ها را نه، مي‌خواهي شمعي روشن كني تا شعله بيايد آرام آرام محوشان كند. بعضي‌هاشان را اما نه مي‌توان پاره كرد، نه سوزاند و نه حتي خواند و لبخند زند، گيرم زهرخند. يك‌جايي بايد پنهان باشند براي يك روزي، كه وقتي سراغشان مي‌روي، بوي شوري اشك اتاق را پر نكند و ترس از پا افتادن سايه نشود روي ديوار و كرخ نشوي و دلت نخواهد سرت را در بالش فرو كني و با آسمان همراهي. فريب است اگر بگويم وقتش رسيده....

  
نویسنده : سایه ; ساعت ۱:٤۸ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢٥ مهر ،۱۳۸٥
تگ ها :

چه بي‌رؤيا ساعتم را كوك مي‌كنم*

براي گريز از اين نوع متفاوت از دلتنگي لابد بايد راهي باشد. مثلا شروع كني به شمارش. از اولي، كه چه‌قدر گذشته است از روانه شدنش، بيشتر از شماره انگشت‌هاي دو دست، در يك زمستان سرد. و دومي كه بودنش كوتاه بود برايت اما ماندگار و سومي كه يادش، سرخوشي هجده سالگي را با خود مي‌آورد و چهارمي كه هنوز صدايش از آن‌سوي خط، سرشار از زندگي‌ست و پنجمي و ...

يك نفر به سادگي، چاره را در رفتن مي‌داند و نمي‌داند كه يك درد را با هزار، نمي‌توان تاخت زد.

از غرور به‌جا مانده است شايد كه نمي‌توان اعتراف كرد براي آشناترها و دلت گوش غريبه‌اي مي‌خواهد كه فقط بشنود بي‌هيچ قضاوتي و تو  از ابتداي قصه را برايش بخواني و هرجايش هم دلت خواست بغض كني و كمي سكوت و چند نفس عميق و ادامه دهي. كسي كه اصلا نگويد كه مي‌فهمد و دنيا تا بوده همين بوده و هزار مثال بياورد و تو لبخند بزني به نشانه تأييد كه انگار هيچ اتفاقي نيفتاده و همه‌چيز همان رنگ است و پاييز همان‌قدر دلگير كه قبل‌تر هم... حقيقت چيز ديگري است.

* از نخنمای خیال

  

نویسنده : سایه ; ساعت ۱٢:٠۱ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٦ مهر ،۱۳۸٥
تگ ها :