مرا چه به ترس گريه از اين گمان...

اين روزها فقط عينك‌هاي آفتابي با شيشه‌هاي بزرگ را دوست دارم. از پشت آن‌ها، هيچ چشم كنجكاوي رد نگاهت را سد نمي‌شود و برق چشمانت به تلاقي نگاهي، غروب را سپيده نمي‌كند. پشت شيشه‌هاي تيره آن‌ مي‌تواني، خشم را، نفرت را و بعدتر اشك‌هايت را پنهان كني؛ بي‌آن‌كه رو بگرداني، لب‌هاي بي‌رنگت را بگزي و به لبخندي بيارايي و پنهان شوي پشت دو دايره بزرگ. پنهان شده‌ام اين روزها...

 

  
نویسنده : سایه ; ساعت ٧:٠۱ ‎ب.ظ روز جمعه ۸ تیر ،۱۳۸٦
تگ ها :