تماما مخصوص*

فکر می‌کنی چه‌قدر باید از رفتن کسی بگذرد تا بفهمی آدم‌ها دلخوشی‌های ساده‌ی کوچکی را از هم دریغ می‌کنند و همین ساده‌ترین‌ها بهانه می‌شود برای رفتن، دلیل نماندن. چه قدر دیگر بگذرد تا پیش از خرداد، بی‌هوا خودت را زیر چنارهای تازه جوانه زده آن کوچه‌ی نزدیک پیدا کنی و آرام بگیری. زمان چندبار باید صفر شود تا معنای رفتن دیگر آن فریب دلسوزانه‌ نباشد برای پنهان کردن چهره‌‌ات؛ که صادقانه به‌یاد آوری تو ماندن را نخواسته بودی و دیگری تنها فعلش را صرف کرده بود.

زیاد باید می‌گذشت تا معنای شماره نکردن سال‌ها دیگر خیانت به خاطره‌ها نباشد.

*وام‌ گرفته از نام کتاب عباس معروفی

  
سایه ; ساعت ۳:۳٧ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۱۳ خرداد ،۱۳۸۸

+


فید منتخب من