To the End of Love

زن نشسته رو به روى عکس‌ها, به قاب‌بندی‌ها نگاه می‌کند، امضاى عکاس پاى همه آن‌هاست. انگار با روان‌نویس آبی زیر هرکدام را با حوصله به خطی زیبا آراسته باشد.

مرد گفته بود یک وقت زن عکس‌ها را نبیند؛ حواسش زیادى جمع است، عکس‌های امضا نشده را هم می‌شناسد. زنِ امروز که بی‌حواس است؛ اصلا حواس جمع نمی‌خواهد این قاب‌بندی‌ها.

عکاس گفته بود که دیگر آدم‌ها و نقش‌های رنگارنگ را از نگاه رنگى خودش به تماشا می‌نشیند، نه از دریچه‌ی کوچکى براى ثبت لحظه‌ها. پیش خودش خیال بافته که عکاس‌ها پنهانى عکس می‌گیرند یا دروغگوها به جهنم نمی‌روند.

زن نشسته به لبخند تک‌تک غریبه‌های توی آلبوم نگاه می‌کند. چه قدر غریبه‌اند این‌ها که به دوربین نگاه کرده‌اند. چه قدر آشناست آن‌که لبخندها و حالت ایستادنشان را ثبت کرده است. آن قدر که یقین داری در صفحه بعد دیدارش می‌کنی. زن, صفحه‌ها را ورق می‌زند و خوب می‌داند که این‌ها فقط بخش کوچکی از حقیقتی پنهان‌اند.

عکاس هم حواسش زیادى جمع است. پشت دوربین ایستاده و مراقب است که لباسِ سبز و لبخندِ گرم و شادىِ چشم‌هایش را یک وقت کسى عیان نکند. جذابیتی که گمان می‌بَرَد در حالِ پنهانش به دست می‌آورد؛ استخوانی در گلوی زن.

  
نویسنده : سایه ; ساعت ۱۱:٤٦ ‎ق.ظ روز جمعه ٢٩ فروردین ،۱۳٩۳
تگ ها :

اگر دوباره ببینمت

"بید بلندی بود سرکوچه

کنار جویی که نقره می‌رفت با ساز ماه

که در برگ‌ها با باران می‌لغزید

تنهایی نیمکتی

که به بالا آمدن آفتاب و خستگی عابران منتظر بود.

رفتن برای چیست؟

اگر دوباره ببینمت

با تو از خاطره‌ها خواهم گفت که در کوچه جا گذاشتی

از دلی کنار در, نگاهی که همیشه از پشت پنجره می‌لغزید

باران آن روزها ریز و سرد بود

و کوچه تنها

و تو تنهاترین مسافر تنهایی

کجا می‌رفتی؟ رفتنت رفتن کجا بود؟

 

اگر دوباره ببینمت

با تو از آن ساعتی خواهم گفت که باران آمد

و نگاه تو مه آلود شد.

از صدای کسی که بر آستانه ایستاد

پیراهنت خیس شده بود

و تو می‌رفتی

رهسپار کجا بودی؟ کجای جهان راه تو بود؟

من در انتهای دیوار خانه‌ات

تصویر نقش شده‌ی آدمی را دیدم

که چشمانش اندوه هزار گناه

هراس هزار غربت

هزار تنهایی را می‌گفت

و در انتظار رفتن بود.

اگر دوباره ببینمت

با تو از آن تصویر

و هزار خاطره خواهم گفت

از قطاری که انتظار را بر من نهاد...

اگر دوباره ببینمت

با تو از همه چیز خواهم گفت

جز خداحافظ

جز خداحافظ ..."

 انتخابی آزاد از شعر"اگر دوباره ببینمت", اسماعیل یوردشاهیان

  
نویسنده : سایه ; ساعت ۱٠:٤٢ ‎ب.ظ روز شنبه ۱٦ فروردین ،۱۳٩۳
تگ ها :