سکوت

زمانی است که از کلمات خسته‌ام
گروه گروه هجوم می‌آورند
می‌نشینند در سرم
مثل دسته‌ی پرندگان بر سر درختی

دست بر دست می‌کوبم
بانگ بر می‌کشم
می‌پرند و پراکنده می‌شوند

یک پرنده خاموش اما
نه می‌ترسد
نه می‌رود
نه آوازش را می‌خواند...


شهاب مقربین

  
سایه ; ساعت ٧:٠٠ ‎ق.ظ روز دوشنبه ٢۳ شهریور ،۱۳٩٤

+


فید منتخب من