ممنوعه‌های یک هفته‌ای، دلتنگی‌های همیشگی

برای کسی که چارچوب‌های محکم و همیشگی خودش را دارد، کم پیش می‌آید که ممنوعه داشته باشد. به اندازه‌ی یک رؤیای کودکانه هم که باشد و بیاید گوشه‌ی ذهنت، هراس از دیده شدن فکرت و بالاتر از آن، ترس از خود خودت، نمی‌گذارد که لحظه‌ای چشم‌ها را ببندی و در لطافتش فرو روی و شیرینیش را مزه مزه کنی. با این‌همه اتفاق است دیگر، گیریم برای یک هفته باشد و تمام شود.

مثلا یک «هیچ» بیاید و  تو را از پا بیندازد و پرتت کند همان‌جا که بودی و تأثیر هرچه ترکیب «پام»دار است را از بین ببرد.

  
نویسنده : سایه ; ساعت ۱۱:٢٢ ‎ب.ظ روز جمعه ٢۱ تیر ،۱۳۸٧
تگ ها :