Convention of those wounded in love

کنوانسیون برای مجروحین عشقی

 مقررات عمومی:

الف) با در نظرگرفتن این حقیقت که "همه چیز در عشق و جنگ عادلانه است"؛

ب) با درنظر گرفتن این‌که برای جنگ و مجروحین جنگی کنوانسیون ژنو مصوب 22 آگوست 1864 وجود دارد اما با وجود این‌که تعداد مجروحین در عشق بیشتر است تاکنون قانونی برای آن تصویب نشده است؛

ماده 1: همه عشاق، مرد یا زن، باید هوشیار باشند که عشق، علاوه بر این‌که یک «موهبت» است، بسیار خطرناک، غیرقابل پیش‌بینی و قادر به ایجاد آسیب‌های جدی است. در نتیجه، هرکسی که می‌خواهد عشق‌ بورزد باید آگاه باشد که روح و جسمش را در معرض زخم‌های مختلفی می‌گذارد و نباید شریکش را در هیچ لحظه‌ای سرزنش کند، چون خطر، برای هردوی آنهاست.

 


ماده 2: هنگامی که تیر سرگردانی از کمان الهه عشق پرتاب می‌شود، او باید فورا از کماندار بخواهد که همان تیر را در جهت مخالف پرتاب کند. بنابراین به عشق یک‌طرفه مبتلا نخواهد شد. اگر الهه عشق از چنین کاری امتناع کرد، کنوانسیون اعلام می‌کند که شریک مجروح شده باید تیر را از از قلب خود در آورد و دور بیندازد. برای ضمانت این کار، او باید از تماس تلفنی، پیغام روی اینترنت و فرستادن گل و هر وسیله‌ای برای اغواگری پرهیز نمایند، چون این کارها ممکن است در کوتاه‌مدت نتیجه بدهد اما همیشه پس از مدت کوتاهی پایان می‌پذیرد. کنوانسیون حکم می‌کند که شخص مجروح باید فورا به دنبال دوستی با دیگران برود و تلاش کند که تفکر وسواسی "این شخص ارزش مبارزه کردن دارد" را در خود کنترل نماید.

ماده 3: اگر زخم توسط نفر سومی به‌وجود آمده باشد، به عبارت دیگر، اگر معشوق به یک‌نفر دیگر علاقمند است،  انتقام، صریحا ممنوع است. در این حالت، او جازه دارد که آن‌قدر اشک بریزد تا اشک‌هایش خشک شوند، به دیوار یا بالش مشت بکوبد، وقتی با دوستانش گپ می‌زند به شریک قبلیش توهین کند و برای آن‌ها دلیل بیاورد بدون این‌‍که آن‌ها را برنجاند. کنوانسیون حکم می‌دهد که قانون ماده 2 اجرا شود: به دنبال دوستی با دیگران برود، ترجیحا در مکان‌هایی متفاوت از جاهایی که قبلا رفت و آمد می‌کرده است.

ماده 4: برای زخم‌های مختصر، که به خیانت‌های کوچک، احساسات و اشتیاق شدید کوتاه‌مدت، گدراندن سردی جنسی دسته‌بندی می‌شوند، "بخشش" داروی آن است. وقتی که این دارو استفاده شد، هرگز نباید در تصمیم خود تجدید نظر کرد و موضوع باید به طور کامل فراموش شود و به از آن در دعواها و در لحظه‌های نفرت استفاده نشود.

ماده 5: در همه جراحت‌های مشخص، که به جدا شدن (به‌هم خوردن) هم معروف است، تنها داروی مؤثر، "زمان" است. به دنبال تسلی گرفتن از فالگیرها (که همیشه هم می‌گوند او برمی‌گردد)، خواندن کتاب‌های رومانتیک (که همیشه پایان خوبی دارند) و سریال‌های تلویزیونی رفتن، کار بیهوده‌ای است. او باید زیاد رنج بکشد، از مصرف مواد مخدر، داروهای مسکن و دعا کردن بپرهیزد. مصرف الکل فقط در صورتی قابل قبول است که بیش از دو گیلاس شراب در روز نباشد.

تصمیم نهایی: کسانی که در عشق مجروح شده‌اند، برخلاف کسانی که در جنگ مجروح شده‌اند نه قربانی‌اند و نه شکنجه‌گر، آن‌ها چیزی را انتخاب کرده‌اند که بخشی از زندگی است، پس باید رنج و لذت انتخابشان را بپذیرند.

و کسانی که هیچ‌گاه در عشق مجروح نشده‌اند، هرگز نمی‌توانند بگویند که "زندگی کرده‌ایم" زیرا زندگی نکرده‌اند.

 

ترجمه شده از این متن

  
نویسنده : سایه ; ساعت ٧:٤۱ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٥ فروردین ،۱۳۸٩
تگ ها :