حذف به قرینه موقعیت

فعل‌هایت را برایم «اول شخص مفرد» صرف می‌کنی

که شیرین باشند در دهانم

تلخی «اول شخص جمع» حذف شده‌اش در گلویم می‌ماند،

«سوم شخص مفرد»ش

هیچ‌گاه غایب نیست.

فعل‌هایم را برایت «اول شخص جمع» صرف می‌کنم

که کنارم نشسته باشی، ما بشویم

سایه‌ی‌ «اول شخص مفرد» تنهای تنهایش همیشه هست.

دستور زبان را که خوب یاد گرفته‌ بودیم ...

  
نویسنده : سایه ; ساعت ۱۱:۳٢ ‎ق.ظ روز شنبه ۱ آبان ،۱۳۸٩
تگ ها :