يك شعر

«دوست داشتنت 

          کودکی‌ست که بغل گرفتنش 

                                    آرامم می‌کند 

               شلوغ‌ترین میدان شهر است 

                                      پر از دوره گردهای غم 

                                      پر از شادی‌های کوچک زندگی 

                           چراغانی شب است به دور گردن من 

              ملال جشن‌های عروسی‌ست 

              پولیور سفیدی‌ست 

                                   که در یک روز سرد می‌پوشی

دوست داشتنت 

             کودکی‌ست که در باغ می‌دود 

تورا که دوست دارم 

           زیباترین زن این شهر 

                                    منم 

           قدم بلند می‌شود 

                     و مهربانی‌ام بی‌انتهاست...»  

زينب صابر

/ 9 نظر / 8 بازدید
لوتوس

لوتوس

شعر میشوم تو را که دوست ميدارم

سارا

تنها يادگارت همين دوست داشتنت هست

لوتوس

دارم ميرم سايه... ميرم us دارم ميرم و دلتنگم...با همه سختی های اينجا بازم از اين که ميذارمش و ميرم دلم ميگيره... دارم ميرم سايه...چيزی به رفتنم نمونده...صبح بيست و چهارم. يازده روز ديگه

گيتار و شعر

سلام...بی اختيار به ياد اين شعر شاملو افتادم که...چه بيتابانه می خواهمت ای دوريت آزمون تلخ زنده به گوری...به شدت زيبا بود دوست جديد...لینکت را گذاشتم...آدرس اصلی من همین تشرنامه در پرشین بلاگه...ولی مدتیه فیلتر شده...!!من هر يکشنبه بروز می کنم...می بينمت...!

حميد

نام تو چيست؟ - لبخند کودکی‌ست که با حالتی نجيب لب باز می‌کند که بگويد - سيب ...

مریم

از جهان نگاه تو مرا بس بود ... بيژن جلالی

نانا

با اجازه اين شعر رو گذاشتم تو وبلاگم..

شيما

چقدر اين رو دوست دارم چرا پستاتون لينک نداره؟ خواستم اين رو برای همه بفرستم