/ 9 نظر / 89 بازدید
ادریس یحیی

جادوی سفال های سرخ سقف ها و چارلز بریج و سنگفرش های خیس پس کوچه های تودرتوش دچار میکند آدم را. جوری که انگار همیشه در انتظار برگشتن و بع تماشا بردن چشمهایت می مانی. کلیما هم خیلی خوب از پس تعریفش برنیامده گمانم..

سارا

هووم هوس برانگیر می باشد

شاپرک

« شکوه انسان به ناگفته‌های اوست ...»

امین

آره، شهر های سنگی همیشه میمونند، تا ابد... اما هیچ وقت هیچ گلی، هیچ درختی از داخل سنگ بیرون نمیزنه.... باید مواظب بود سنگ نشیم! به سنگ ها گفتند لحظه ای انسان باشید، گفتند هنوز آن قدر سنگ نشده ایم! ------ اما از لحاظ سنگ صبور... حق با شما است...

odd one out

سوخته را دل بود از صبر دور آتش سوزنده نباشد صبور دهلوي

odd one out

Hi.I am really happy to see that you deleted the name of my poor weblog from your list...at last it happened.I wanted to ask you to do that but I don't know why I never did it. Thanks for every thing. With adding my name to your list ,you encouraged me to write more that time .I never forget that. Although I kept that weblog for few month but you made a great memory in my heart and mind.I will be a regular visitor of here,as I have been.Go on. Have a great life and best wishes 

lotus

:*

lotus

اگر بدونی زیر و رو کردن ارشیو بلاگت چقدر امروز چسبید...چقدر رفتم به روزهای گذشته...چقدر خوب بود...

سارا

سفری هنوز یااومدی ؟