يك شعر

صندوق پستي

 

«كسي مي‌داند

كه من هميشه باز مي‌گردم

مثل نامه‌اي بي‌نشاني و تمبر

كسي مي‌داند

كه من هميشه بازمي‌گردم

به همين صندوق پستي

كه در جلوي خانه‌اي سوخته

براي تثبيت همه‌ي پشيماني‌هايم

نصب كرده‌اند.»

ليلا فرجامي – اعترافنامه‌ي دختران بد

/ 4 نظر / 134 بازدید
سارا

هميشه اين منم كه باز مي گردم. اين تويي كه به مقصد مي رسي

لوتوس

باز ميگرديم... با یک مهر قرمز ِ عمیق *برگشت خورده* برگشت ميخوريم گم ميشويم در همه انچه تثبيت شد

مریم

چیزی میان برگشتن و رسیدن من است شاید تصویر تمام قدی که در راه از تو می سازم پیش رویم می ایستد .