پریشان سايه‌ای آشفته آهنگ

«کاش هرگز

آن توجه همه جانبه را، که نام دیگرش عشق است؛ به من نمی‌بخشیدی

تا امروز، این‌گونه ویران باشم.»

رهاي آبي

جريان مخالفي انگار از تنهايي لاجوردي آرامي كه در آن غوطه مي‌خورم، مي‌كشانَدَم ميان هياهوي ساحلي كه نگاهم را روزگاريست دزديده‌ام از آن. از هوشياريش چيزي كه مي‌ماند، دل‌آشوبه‌ي مداومي‌ست كه وامي‌دارَدَم به تاب خوردن، تا كمي تسكين يابد اين جوشش بي‌هنگام. در را از پشت قفل مي‌كنم و به كاشي‌هاي سفيد تكيه مي‌دهم و در آينه به چشم‌هاي نگراني نگاه مي‌كنم كه هراس دارد از بازگشتِ بي‌قراريِ آن كابوس‌ها. همين‌جا بايد تمام شود، در كه باز شود، جايي براي تسكين اين آشوب نيست. وقتي علت را نمي‌داني، انگار تحمل درد سخت‌تر مي‌شود. كسي فهميده است كه لبخندهايم همان نيست كه بايد و مي‌ترسانَدَم، کسی توانم را تا بي‌نهايت انگار مي‌خواهد بسنجد،  اما اين طوفان دليل ديگري مي‌خواهد. نگاه مي‌كنم به روزهايي كه از اين ماه گذشته است و به آسمان كه هنوز نباريده است؛ بي‌وفا به پيمان اين سال‌ها. بگذار فكر كنم براي همين روزهاست كه اين‌گونه‌ام...

/ 5 نظر / 9 بازدید
شهاب

خوشا به حال درختان که عاشق نورند و دست منجمدنور هميشه بر شانه آنهاست نه وصل ممکن نيست هميشه فاصله ای هست

مریم

هر جا که می رسم تو به پیشوازم می آیی حال آنکه همیشه تو را پشت سرم جا می گذارم و راه می افتم ماجرا از چه قرار است نمی دانم یا تو معجزه می کنی و یا من تو را و جهان را خواب می بینم ... - رسول یونان

نينا

برای من انگار هميشه جور ديگريست.. درد بیشتر است برای من اگر بدانم که چرا! .. ندانستن آرامترم میکند.. گولم میزند.

پرستو

از عنوان تا متن ؛ سرتاسر نوشته هيچ چيز کم نداشت تا در دل من هم آشوبی دوباره بر پا کند. تو نه خودت آرام می گيری نه می گذاری ديگران آرامش بيابند. لعنت بر اين نوشته های تو که آن چنان از دل بر می آيد که نمی توان از کنارش گذشت بی آن که اشکی از درون بجوشد.

هما

پس شب شراب نیرزد به بامداد خمار؟! بیرزد خانومم